Polyphasic sleep: De uitkomst voor iedere vleermuisonderzoeker?

Na m’n 06.00 uur slaap vanochtend had ik nog steeds last van m’n ogen. Gelukkig vond ik een druppelflesje in de badkamer met daarop: voor vermoeide en branderige ogen.

Hierna ging het beter met m’n ogen. Ik kon Irma (mijn moeder) fijn helpen met de pupjes vanochtend, en ben daarna nog even gaan slapen. Hierna nog veel gedaan, en voor ik wilde gaan slapen en lunchen kwam er onverwachts visite. Toen ging het mis. Of nou ja, handig was anders. Ik had verzonnen dat ik om 11.00 klaar moest zijn met wat ik nog wilde. (Dan kon ik nog slapen en lunchen en dan om 12.00 uur de trein hebben). Maar toen er dus onverwachts visite kwam, kon ik me plotseling niet meer herinneren waarom ik om 11.00 al klaar moest zijn. Ik hoefde toch alleen nog wat te lunchen? Tot vlak voor 12 uur, toen realiseerde ik me weer dat ik een raar slaappatroon had aangenomen, en dus nog moest slapen… zucht…Om Johannes te citeren: “Het klinkt allemaal helder en simpel… Maar als je eenmaal moe bent…”

In de trein maar een minuut of 15 wat weggedommeld, en daarna nog 7 minuutjes gerust in het zonnetje in het gras. Ik was pas om 18.00 uur weer thuis, en toen stond het eten klaar. Ik heb besloten om gewoon weer om 20.00 uur te gaan slapen. (die van 16.00 daarmee overslaand). Ondanks dat ik dus twee slaapjes gemist heb, voel ik me nu (3.40 uur) nog steeds erg goed. Alle slapen gingen prima, en ook opstaan lukte vrij snel. Vannacht kan ik mooi beneden blijven en op de pupjes letten, en zorgen dat ze nu eten krijgen van hun moeder. Zo kan Irma ook heerlijk eens een nachtje helemaal doorslapen. Waar zo’n patroon al niet goed voor is. Jammer alleen dat we er niet al gisteren achter gekomen waren dat het op deze manier handiger kon.

Ik ben benieuwd wat de ochtend me bied, maar als het zo doorgaat, ziet het er super uit!